Hey Sen!!! Sessiz Kalabalık

Yemek yapmayı ve ikram etmeyi hep çok sevdim ama blog yazmaya karar vermemde en büyük etken İstanbul’a ilk taşındığımız günlerde ki yalnızlığımdı. Çok yoğun bir iş temposundan, kocaman bir aileden, arkadaşlarımdan, doğduğumdan beri bildiğim sosyal çevreden kopup; neredeyse hiç bilmediğim ve hiç kimseyi tanımadığım bir şehirde hemde işsiz olarak yaşamaya başlayınca düştüğüm boşluktan kurtulmak için bu sefer yaptıklarımı fotoğraflamaya ve yaptıklarımı yazarak paylaşmaya sardım.

Her yazdığım yazıdan sonra artan ziyaretçi sayıları bile yalnızlığımı hafiften silmeye, beni mutlu etmeye başladıkça, yazmak artık bir görev, bir sorumluluk haline geldi bende. Sonunda yine yaptıklarım sadece 2 kişilik değildi. Her yaptığımı okuyan herkese ikram ediyordum işte. O işsiz günlerimde bile sabah kalkıp ilk işim birgün önceki ziyaretçi sayılarını kontrol etmek oluyordu hergün :) Hele de bir yorum varsa değmeyin o gün keyfime :)

Hoş, bugün de aynı rutin devam ediyor hala…

bayanpipovt8 Ama artan ziyaretçi sayısına rağmen, hergün yüzlerce kişinin gelip yazdıklarımı okumasına rağmen, neredeyse %90’nın tek kelime bile yazmadan gitmesi beni çok şaşırtıyor. Acaba bu istatistikler gerçekleri yansıtmıyor mu? aslında bu gördüğüm sayılarda ziyaretçi gelmiyor mu? diye düşünüyorum bazen. Ama başka siteleri de okuyorum, başka başka sitelerin yorumlarını da takip ediyorum. Dikkatimi çeken en büyük şey çoğu sitede sadece blog yazarlarının birbirine yazdığı yorumların olması. Bir yazan taraf var, bir de sessizce sadece okuyan sanki. Neden bu kadar sessiz bir toplumuz merak ediyorum. Olumlu yada olumsuz okuduklarımız hakında bir fikrimiz yok mu? Yazılanlar hakkında soracağımız hiçbirşey yok mu? Herhangi bir önerimiz yokmu? Yada bunları belirtecek zamanımız mı yok? Gerçekten bu kadar yoğunmuyuz? Bilmiyorum…

Ben de yapıyorum aslında belki de aynı şeyi çoğu zaman. Okuyorum, beğeniyorum, belkide beğenmiyorum, yazılanlara katılıyorum yada katılmıyorum ama düşündüklerimi kendime saklayıp bir sonraki yazıya geçiyorum genelde, hep zamanı bahane ederek. Oysa kendimden biliyorum bazen tam da yalnızlığımın ortasında, hiç beklemediğim bir zamanda, hiç beklemediğim birinden aldığım iki satır yorumla nasıl da bütün gün mutlu olduğumu…Bazen başkasının bakış açısına nasılda ihtiyacım olduğunu.. Bu yazıların asıl amacının paylaşmak olduğunu.. Okunduğunu bilmenin, başkalarının gözünden nasıl gözüktüğünü bilmenin, takdir edilmenin, hatta eleştirilmenin bile derin sessizlikten çok daha keyifli olduğunu!

Şimdi nereden çıktı bunlar bilmiyorum. Zaman zaman hala kendimi bu kocaman şehirde yalnız hissediyorum ve en azından yazılarımda yalnız olmadığımı bilmek istiyorum sanırım. O yüzden oralarda bu satırları okuyan birileri varsa arada seslerini duymak istiyorum :) Olumlu yada olumsuz kelimelerini görmek istiyorum. Hep tek taraflı bir paylaşım olmasın, kendi kendime konuşuyor gibi olmayayım, arada ses verin istiyorum :)

sessiz-cigliklar

Yanımda olan kelimeleriniz olsa da yalnız olmadığımı bilmek istiyorum!

 

Tags:

 
 

About the author

More posts by | Visit the site of Yasemin SÜMENGEN

 

Facebook Yorumları:


18 Comments

  • nevin

    Sevgili Yasemin,

    Blog unu bugün okumaya başladım maarifetli olduğun kadar kalemin de kuvvetli. Sessiz kalınıldığından bahsediyorsun haklısın,insanların paylaşımcı olmasından yanayım sonuçta ortada bir emek var.Yorumlar insanı motive eder,gördüğüm kadarıyla sesini duyurmayı başarmışsın:))) tariflere ve yazılara devam…..

     
    • @nevin, Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim Nevin hanım.
      Ben sessiz kalınılmasını bizim genel yapımız olduğu için yazmaya başlayıp somut olsun diye blog’a bağlamıştım.

      Doğru veya yanlış, iyi veya kötü düşüncelerimizi paylaşma tepkisiz kalmama taraftarıyım. :)

      Teşekkürler

       
  • Bunu üstüme alınmıyorum,zira ben çok sık ziyaret ediyorum :) ama üşengeçlik yapanlar çok olabilir.. blogcularda kayıt vs.. olmadığı için yorum yazmak sanırım daha kolay geliyor;))

    sende bizi ihmal etme ama olur mu;)

     
    • @pelin, Bu yazı zaten benim genel sessizlik hallerine kızıp, ordan yola çıkarak yazdığım bir yazıydı. Sen hiç üstüne alınma :)

      Sevgiler

       
  • Teşekkürler Yasemin.

    Elbette haklısın, özellikle büyük kitlelerin nedense hep bi şekilde sessiz kalmayı seçmeleri konusunda. Çok yanlış bir kanı oluşmuş nedense; “orada bir sessiz çoğunluk var uzakta, onlar bizim çoğunluğumuz” değil işte; o köye el uzatmadığımız zaman onun bizim köyümüz olmadığı gibi…

    Gerçi ben de seninle aynı fikirde olmama, sessizliği hiç sevmediğim ve mutlaka bir şekilde kendi fikrimi de söylemek gereği hissettiğim halde; senin blogundaki her yazıyı/resmi hem de en ince detayına kadar okuyup incelememe rağmen sadece 3-5 defa kısa notlarla geçiştirdiğimi şimdi farkediyorum… Bundan sonra en azından bir teşekkürü esirgemeyeceğimi, ama bazen de yorumun sonunu bağlamayı beceremediğim zamanlarda uzadıkça uzayan yazımla rahatsızlık vereceğimi bilesin :) :)

    Senin arkadaşlığın benim için her zaman büyük keyif oldu,

    teşekkürler…

    [ ManusH ]

     
    • @ManusH, Benim sana verdiğim rahatsızlıkların yanında ik satır yazının lafı mı olur? :)

      Uzun yıllar aynı keyifle birbirimize rahatsızlık vermeyi sürdürürüz umarım :)

      sevgiler..

       
  • dilek

    Sanki beni bana anlatatan yazılarınızı okuyunca sanki sizinle konuşmuş oluyorum .Bu kadar gerçek olur diyorum sanki yorum yazarsam büyü bozulacak ve siz beni bana anlatmıyacak bırakacaksınız gibi geldi bana hep.Ama haklı olarak bir gülümseme bir teşekkür bir yorum beklemeniz.Ne olur beni bana anlatmaya devam edin bu büyü bozulmasın siz yazdıkça ben ifade edemediklerimi bulmaya devam edeyim .SONSUZ TEŞEKKÜRLER.

     
    • @dilek, Bu haftasonu içiin bu güzel kelimelerinizden daha güzel bir hediye olamazdı. Ben teşekkür ederim. Bir yerlerde benimle aynı düşünen kişiler olduğunu bilmek bu yalnızlıkta iyi geliyor.

      Sevgiler.

       
  • Ben okuyorum ve yorum değilde o anki yazıdan aldığım hisleri yazıyorum.Lakin yazdıklarımın okunmadığını da düşünmüyor değilim.ufak bir okunduğuna dair yazı veya gülücük göremiyorum.

    Yazılarınız anlam yüklü bir yemek tarifi gibi bence,sadece tarif değil yaşamdanda tatlar katıyorsunuz.Benim bu siteye takılmam belki bundan.

    Hikaye sitelerinin talep görmesi birazda güzel birkaç satır okuma isteği olsada hayatın tüm tadlarından tadabilme isteği de var.

    Okunuyorsunuzdur lakin okuyucu hangi duyguda ise ona istinaden yazıyor yorumlarını.Çok beğenir de aklına güzel birşey gelmez yada kısaca teşekkür etmek istemez.Paylaşmak ister arkadaşları ile bu yazıyı sizinle konuşamadıklarını onlara anlatır uzun uzadıya..

    Benim bir hikayem var okuyucu rekorum binin üzerinde lakin yorum üç ,beş…

    Takılmayın hiçbirşeye okunuyorsunuzdur muhakkak istatistiklere inanın ve şevkinizi kaybetmeyin…

    yazılarınızda anlamlı bir dostluk var okunmaya değer.

    Kelimeleriniz ile nice tatlara Yasemin hanım…

     
    • @uğur demiröz, Evet Uğur bey haklısınız, yorumlarını hep tebessümle okusamda bazen güzel yazılarınızı yanıtlamam gereğinden uzun zaman geçtikten sonra oluyor. Daldan dala atlamam, her işi aynı anda yapmaya çalışmam sayesinde biraz gecikiyorum bu konuda. Ama geçte olsa geriye dönük tüm yazıları yanıtlamaya çalışıyorum kendimde o gücü buldukça. Vakit harcanıp, özenle yazılmış yazılara teşekkürler deyip geçmek istiyorum bende çünkü.

      Aslında bu yazıyı yazma amacım da yazılarımın okunup okunmadığını öğrenmek için değil daha çok, genelde sessizliği ve tepkisizliği sevmememden kaynaklanıyor. En çokta yalnızlık ve sessizlik yerine paylaşmanın güzelliğine inancımdan kaynaklıydı bu satırlar…

      İçenlikli satırlarınız için teşekkürler :)

       
  • Google reader ile okuyunca, yorum yazmıyorum :) Hem eve gelip tadına bakıyorum yaptıklarının. Düşündümde epeydir gelmemişim yakında bir süpriz yapabilirim.

    Aslında güzel bir fikir olarak haftasonu yapacağın bir buluşma ile tanışma sağlayabilirsin belki?

    selamlar
    cafer

     
    • @Cafer, :) neyse senin yorumlarını geldiğinde canlı canlı da alabilirim. Evet epey oldu gelmeyeli, sen düğün derdine düşünce bizim fotoğrafçılık işleride yalan oldu bu arada.

      Kızıda aldığımıza göre bekliyoruz artık en kısa zamanda…

       
  • aydan

    çok doğru yazmışsın yazdıklarını okuyoruz ve sessizce gidiyoruz ama inanki yalnız değilsin sessizde olsa senin bu güzel yazılarını yürekten hissediyoruz…

     
    • @aydan, Sessizde olsanız oralarda bir yerlerde düşündüklerimin kelimeye dökebildiğim kadarını benimle paylaştığınızı bilmek güzel…
      Teşekkürler

       
  • merhaba ,itiraf ediyorum bende o sessiz çoğunluktandım fakat artık benimde bir bloğum var ve seni çok iyi anlıyorum kelimelerimlede olsa seni yalnız bırakmak istemedim sevgiler Hacer.

     
  • saadet

    hey sen!!! demişsin ya üzerime alındım, işyerinde otururken, internet gezintimin arasında sitenizi keşfettim..baktım, okuyup geçenlere atıfta bulunmuşsunuz öyle olunca bir merhaba demeyi borç saydım kendime…aslında daha profilinizide tam incelemedim.şimdi maili göndereyim devam edeceğim sayfada gezinmeye..sitenizi sık kulanılanlar çubuğuna ekliyorumm…iyi günlerrr

     
    • @saadet, Üzerinize alınıp selam verdiğiniz için teşekkür ederim. Aslında tam da alınmanızı ve en azından selamınızı duymayı amaçlıyordum bende bu satırlarla :) Teşekkürler

       
 

 

Add a comment

required

required

optional