HAYATIN TA KENDiSi LOKANTASI

Bugünlerde zoraki bir “az laf, çok iş” modundayım. Bunun üzerine, bir de menülerdeki zoraki hafiflik eklenince, ancak böyle tarifler çıkıyor benden bu ara…

Mecburen Hafif ve Pratik…

Malzemeler

• 8 lavaş ekmeği
• 150 gr rendelenmiş kaşar peyniri
• 150 gr rendelenmiş beyaz beynir
• 1 kırmızı biber
• 1/2 çay bardağı ince kıyılmış maydanoz
• 1 çay bardağı süt
• 30 gr tereyağı

Tereyağını eritiyoruz ve süt ile karıştırıyoruz. Lavaş ekmeklerinin üzerlerine fırçayla sürüyoruz. Kırmızı biberi çok küçük doğruyoruz. Rendelenmiş kaşar ve beyaz peyniri 4 lavaş ekmeğinin üzerine yayıyoruz. Kırmızı biber ve maydanoz serpiştiriyoruz. (Dilerseniz küp küp doğradığınız bir domateste ekleyebilirsiniz.) Diğer lavaşları üzerine kapatıyoruz. Yapışmaz tavaya bir miktar tereyağı sürüyoruz ve lavaşları önlü arkalı kızarıncaya kadar pişiriyoruz. Dilimleyerek servis ediyoruz.

Afiyet olsun.

Bu tarif aslında az daha, şeftalili krem karamel nasıl yapılamazın tarifi oluyordu ama, neyse ki son anda bu renkli kuplar ve süslemeyle günü kurtardık.

Geçen gün ne zamandır birşey yapmamış olmanın ve yayınlamamış olmanın huzursuzluğuyla döndüm eve. Hazır eşim iş seyahatındeyken, günü yeni birşeyler deneyerek değerlendirmek istedim. Günün yorgunluğunun bastıran sıcaklar ile birleşmesiyle yarattığı rehavet ve yeni birşey yapıcak olmanın heyecanı arasında gidip geldim uzun süre. Sonunda meyveli hafif bir tatlı yapmakta karar kıldım.

Ama bazı zamanlar olur hani, hem canınız birşeyler yapmak ister hem de yapmamak. Öyle zamanlarda yapılanlardan hayır gelmez pek. Bizim bu tatlı da öyle oldu. Daha karameli yaparken toz şeker kalmadığını fark ettiğimde bırakmalıydım belkide. Yada en azından krema kalmadığını gördüğümde bırakmalıydım değil mi?

Neyse küçük aksiliklere rağmen gelelim tarife… Gerçi ben aslına nerdeyse hiçbiryerde sadık kalmadım ama siz benim yaşadığım aksilikleri yaşamamak için aslına göre yapın bence..

Continue Reading »

Yaşıyor muyum? Evet

İyi miyim?

Küçücük haftasonuna bir İzmir tatili, aile saadeti ve hatta Çeşme’de deniz ve güneş keyfi sığdırdım ya sadece iyi değil süperim

Malzemeler

• 2 dilim kavun
• 2 top çilekli dondurma
• 1 çay kaşığı rendelenmiş zencefil
• 1 fincan hindistan cevizi sütü

Continue Reading »

Hazır değişimden, değişikliklerden, değişmekten bahsetmeye başlamışken devam edeyim kaldığım yerden. Düşünüyordum da, geçen yıllar ne kadar da çok değiştiriyor insanların düşüncelerini, sevdiklerini, zevklerini ve hatta yediklerini…

Bir tek benmiyim acaba? önceleri ağzına koymadığı yiyecekleri sonradan ayıla bayıla yemeye başlayan. Kokusuna bile dayanamadığı sebzeleri, şimdi sadece kendisi için bile olsa alıp pişiren?

Evet yaaa, yemek konusunda ne uyuz bir insandım ben geçmişte. Onu yemem, bunu sevmem! Sonra ne olduysa oldu, birşey düştü kafama sanırım.

Hatta bu yıl karşı komşumun tadına bakmam için ısrar etmesi üzerine, sadece kibarlık olsun diye bir kaşık aldığım ve en çok nefret ettiğim kerevize bile birden aşık oldum. Üzerine evde pişirip, bir hafta kereviz yedim ya! kendime pes dedim valla!!!

Bir tek şu ciğer ile barışamadı yıldızımız. Oysa her gördüğümde özenirim ciğeri. Hele bu arnavut ciğerini sürekli canım çeker. Taaakii ilk lokmayı ağzıma atana kadar ama. Hal böyle olunca, dur! bir de ben bunu evde kendim pişireyim, belkide yerim dedim. Ama nafile. Sonuç; ciğeri diper yiyenler tarafından süper ama benim için yine hüsran oldu. Ama sizin ciğer ile aranızda benim gibi özel bir sorun yoksa bu tarifi denemenizi tavsiye ederim. Sonuç yumuşacık ve leziz oluyormuş

*Tarifi, Tarif Defteri adlı sitenin forumuna deniz488 kullanıcı adıyla yazan arkadaşımdan almıştım.

Continue Reading »

Hayat ne kadar da garip? Zaman ne kadar da hızla akıp gidiyor? Geçen zaman neleri alıp gidiyor insandan? Yada neler getiriyor her geçen gün insana?

Bir yıl önce bu günlerde… ne çok şeyi geride bırakıp gelmiştim İstanbul’a. Ve neler değişti şimdi hayatımızda…

Alışmak ne kadar garip bir duygu? Nelere alışıyor insan hayatı boyunca değil mi? yada nelere alışamıyor?

Nerden çıktı şimdi bütün bu sorular? Aslında size değil, kendime soruyorum. Geçen bir yıl sonra dönüp geriye bakınca doluştular kafama. Çünkü geçen sadece bir yıl olmasına rağmen, yıllardır İstanbul’dayız, yıllardır şimdiki evimizde, şimdiki işimizdeyiz gibi hissediyorum nedense.

Aynı duygulara bir de doğup büyüdüğüm, yıllarca yaşadığım evden ayrılıp yepyeni bir evi ne kadar kısa sürede evim olarak benimsediğimi fark ettiğimde kapılmıştım.

Şimdi daha iyi anlıyorum ki; ben İstanbul’a yada İzmir’e değil, eşime alışmışım. Benim evim artık eşimin yanı olmuş. Yerin ve zamanın hükmü çoktan kalkmış.

Nice mutlu ve huzurlu yıllara Aşkım

Continue Reading »