Günlük

Dünya mı Küçük? Biz mi Büyüdük?

IMG_1436-1 Çok önce değil belki ama bana göre uzun zaman önceki gelişlerimi hatırlıyorum, arada İstanbul’a… lise yıllarımda, üniversitenin başında… Ne kadar büyük gelirdi o zaman burası bana, sanki farklı bir dünya. Her köşesi keşfedilecek, eğlenilecek, macera dolu bir dünya…

Sonra… İstanbul’u görmeden geçen 7-8 yılın ardından, buraya taşınmak, bu büyük dünyada yaşamak fikri korkutmuştu beni. Daha gelmeden, görmeden, yaşamadan, bizi yutacak gibi gelmişti bu şehir beni. İlk günler hep bir kıyasla geçti, bir yanda İzmir… bir yanda İstanbul. İzmir’de alıştıklarımız ve İstanbul’da bulduklarımız!

İlk günlerin şokunu atlatıp sokağa çıkınca, fark ettim ki; artık eskisi gibi o kadarda büyük gelmiyor bu şehir bana. Gençliğin heyecanı, küçük olmanın korkusu bitince; o kadarda farklı bir dünya değil burası da. Belki o hala aynı İstanbul aslında ama en azından 18 yaşımda gördüğüm gibi değil artık bana… Yürüdüğüm sokaklar, etraftaki binalar değişti belki hayatımda ama hayatım değişmedi sonuçta. Bunu kabul edince de hemen barıştık İstanbul’la.

Hatta kendisini artık küçük bile buluyorum. Neden mi?

IMG_0474 Geldiğim ilk haftalardı belki de, gece geç bir saatte Taksim’de bir arkadaşımızın doğum günü için pastanedeyiz. Sonra tanıdık bir sima daha beliriveriyor bir anda. İkimizdeki şaşkınlıkta yüzümüzden okunuyor. İzmir’den, liseden bir arkadaşımın kız kardeşi karşılaştığım. İzmir’deki evlerimiz çok yakın olmasına rağmen uzun zamandır hiç karşılaşmadığım bir arkadaşım. İstanbul’da gecenin bir saatinde, pastanede karşılaşmak varmış diyerek gülüyoruz. Ama 15-20 gün sonra, ikimizde İstanbul’un ayrı uçlarında oturmamıza rağmen otobüste karşılaşınca, yok artık daha neler demekten kendimizi alamıyoruz tabii ki 🙂

Sonra geçen hafta, daha güneşin tam doğmadığı bir saatte servise binmek için yollardayım, karşıdan tanıdık biri geliyor. Daha zaten tam uyanamamışım ama o karşıdaki de bana bakıp gülümsüyor. Evet tanıyorum, üniversiteden bir arkadaşım. Yine şaşkın gözlerle bakışıyoruz. O beni İzmir’de ben onu Düzce’de sanıyorum. -Ne yapıyorsun diyor? -Servis bekliyorum ya sen? -Eeee bende.. nasıl yani? Nerde çalışıyorsun? Nerde oturuyorsun? gibi hızlı soru cümleleriyle nerdeyse aynı sokakta oturduğumuzu öğrenince, inanılmaz bir şaşkınlıkla ayrılıyoruz ….

Ne zamandır artık başlamalıyım diye söylenip durduğum, kendimi motive etmeye çalıştığım spora dün akşam, bu neredeyse piyangodan çıkan 🙂 arkadaşımla başlayınca (evet evet nihayetttt sonunda!!!); geldiğim ilk günden beri o kadar büyük olmadığını göstermek için elinden geleni yapan İstanBuL’la ilgili düşündüklerimi ve yaşadıklarımı yazmak için bir fırsat çıktı işte bana da 🙂

Hatta hazır böyle tesadüflerden ve şaşırmaktan başlamışken, bu seferde ben bir mim başlatayım. Sobelediğim arkadaşlarımda yazsın bakalım, son günlerde başlarından geçen ilginç tesadüfleri ya da kendilerini şaşırtan olayları… Ne dersiniz?

Başta Hansa’cım (olsadayesek) ve Esin’cim (huysuzbalık) olmak üzere tüm arkadaşlarımın  yazılarını heyecanla bekliyorum 🙂

7 Comments

  • Esin

    Canımcım teşekkürler güzel yorumun ve de mim davetin için 🙂 En kısa zamanda yanıtlayacağım. Adanaya gelince farkettim bana da artık eskiden kocaman gördüğüm okulum minicik geliyor… sık görmekle alakalı sanırım. Ya da büyümekle. Sevgiler…

  • damaktad

    İstanbul’da yaşamak bence bir ayrıcalık..Çok kalabalık ve koşturmaca olduğu halde ben buradan başka bir yer düşünemiyorum canım..Doğduğum şehire gittiğim zaman, hemen burayı özlüyorum..Garip ama gerçek..!

    Sevgilerle..

  • neslihan

    Yaseminciğim İstanbul çok sevdiğim bir şehir, ama ne okumak ne de yaşamak nasip oldu.gezmeye bile çok az gelebildim ( 5 yıllık kalkınma planımda var ama:-) şu anda da Giresun’da yaşamaya öyle alıştım ki büyük şehirde yaşamak çok zor geliyo bana, ama dediğin gibi alışılıyor aslında. İstanbul’a ve sana sevgiler saygılar……

  • yasemin

    Deryacım teşekkür ederim duygularını benimle paylaştığın için ben oyun gereği sadece 2 isim seçtim. Tabiiki tüm arkadaşlarımın duygularını, yaşadıklarını öğrenmek benim için keyif verici olur.
    Umarım en kısa zamanda gelirsin İstanbul’a, hatta o güzellikleri birde birlikte yaşama şansımız olur…

  • derya

    Yaseminciğim yazılarını beklediğin dostlar arasında yokum ama doğma-büyü
    me İstanbullu biri olarak duygularımı yazmak istedim.2004 senesine kadar bu şehirden hiç çıkmamıştım.Sonra işimiz gereği önce eşimin memleketi olan
    Adanaya yerleştik ve 3 sene bu şehirde yaşadım.Sonra tekrar İstanbula döndüm şimdi ise Bursadayım.İstanbul artık her ne kadar yaşanması çok zor
    bir şehir halinede gelse burnumda tütüyor.Tam 18 aydır Bursadayım ve daha gidemedim inşallah yaza gidip hemen Büyüadaya gidip tepede br çay içicem,kapalıçarşı,tahtakale….gezicem.İSTANBUL AŞKI BAŞKA BİRŞEY…
    Ama inşallah nasip olurda sağlıkla emekli olursam yaşamak istediğim ilk şehir ADANA çok güzel bir şehir,yaşaması kolay ve gerçekten güzel…
    Teşekkür ederim,kocaman öptüm…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *